بحران زباله در بنگلادش؛ تهدید سلامت عمومی، آلودگی محیط‌زیست و فشار بر جوامع شهری

بحران زباله در بنگلادش؛ تهدید سلامت عمومی، آلودگی محیط‌زیست و فشار بر جوامع شهری

بحران مدیریت زباله در بنگلادش به یکی از چالش‌های بزرگ بهداشتی و زیست‌محیطی تبدیل شده است.

به گونه ای که انباشت پسماند، ضعف سیستم جمع‌آوری و نبود بازیافت مؤثر پیامدهای خطرناکی برای سلامت شهروندان و اکوسیستم این کشور به‌وجود آورده است.

بحران زباله در بنگلادش، به‌ویژه در شهرهای بزرگ مانند داکا و خولنا، همچنان تهدیدی جدی برای سلامت عمومی و محیط‌زیست محسوب می‌شود.

گزارش‌های محلی حاکی است که ضعف در جمع‌آوری و مدیریت پسماند باعث شده تا بخش قابل‌توجهی از زباله‌ها در خیابان‌ها، زمین‌های باز و روی مسیرهای آب انباشته شوند و نه‌تنها منظر شهری را تحت تأثیر قرار دهند بلکه منبعی برای آلودگی هوا، آب و ایجاد بیماری‌ها باشند.

بی‌نظمی در دفن پسماند و انباشت نقاطی از زباله در حاشیه شهرها از جمله مشکلاتی است که مردم با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

بر اساس گزارش سان دیلی Daily Sun، در شهر خولنا بیش از چهل درصد زباله‌ها در مجاری آب و خیابان‌ها رها می‌شود.

این زباله‌های درحال فساد باعث انتشار بوی نامطبوع، آلودگی زمین و آب‌های زیرزمینی و افزایش خطر بروز بیماری‌های مختلف از جمله اسهال، حصبه و مشکلات تنفسی میان ساکنان شده است.

همچنین گزارش بیزینس استاندارد The Business Standard نشان می‌دهد که در بوگورا، بیش از ۳۰۰ تن زباله روزانه تولید می‌شود اما فقدان سیستم‌های مدرن مدیریت پسماند موجب شده تا بخش زیادی از این زباله‌ها به‌صورت بی‌رویه در اطراف شهر و حتی در رودخانه‌ها ریخته شوند، که پیامدهای ماندگاری بر کیفیت آب و تنوع زیستی دارد.

در داکا پایتخت بنگلادش روزانه هزاران تن زباله تولید می‌شود و اگرچه دو شهرداری شهر امکانات جمع‌آوری زباله دارند، هنوز بیش از ۲۵۰ محل غیررسمی انباشته شدن زباله در شهر وجود دارد که در کنار آبراه‌ها و جاده‌ها تهدیدی برای سلامت مردمی به‌وجود آورده است.

علاوه بر پسماند خانگی، مدیریت ناکارآمد زباله‌های پزشکی نیز نگرانی‌های قابل توجهی ایجاد کرده است؛ به‌طوری‌که دفع نامناسب این زباله‌ها می‌تواند سبب انتشار بیماری‌های عفونی و آلودگی بیشتر محیط شود.

کارشناسان محیط‌زیست و بهداشت بر لزوم تقویت سیستم‌های مدیریت پسماند، بازیافت مؤثر و آگاهی عمومی تأکید دارند تا این بحران تبدیل به تهدیدی بزرگ‌تر برای سلامت عمومی و امنیت غذایی نشود.