تحول عمیق در نقشه دینی ایالات متحده و جابهجایی مرکز ثقل حیات معنوی از کلیساهای سنتی به جریانهای انجیلی و مستقل

تحول عمیق در نقشه دینی ایالات متحده و جابهجایی مرکز ثقل حیات معنوی از کلیساهای سنتی به جریانهای انجیلی و مستقل

حیات دینی در ایالات متحده آمریکا دچار تحولی بنیادین و پیچیده شده است؛ فرآیندی که بر خلاف گمانهزنیهای رایج درباره فروپاشی مسیحیت، نشاندهنده بازآرایی جامعه مذهبی و رشد چشمگیر جریانهای جدید در کنار افول نهادهای سنتی است.

تحولات مذهبی جاری در آمریکا تصویری دوگانه از کاهش نفوذ پروتستانهای سنتی و در عین حال، شکوفایی گروههای انجیلی، پنطیکاستی و کلیساهای مستقل ارائه میدهد.

در سالهای اخیر، افزایش شمار افرادی که خود را بدون وابستگی فرقهای معرفی میکنند، این تصور را ایجاد کرده که ایمان مذهبی در این کشور رو به زوال است؛ اما بررسیهای دقیقتر حاکی از آن است که وضعیت معنوی جامعه آمریکا بسیار پیچیدهتر از یک تقلیل ساده به صعود بیدینی است.

بسیاری از شهروندانی که پیشتر حضور کمرنگی در مراکز مذهبی داشتند، اکنون از ساختارهای رسمی فاصله گرفتهاند، اما همزمان میلیونها فرد مذهبی همچنان بهطور منظم در مناسک دینی شرکت میجویند.

به گزارش روزنامه «واشنگتنپست» در مقالهای به قلم پژوهشگران حوزه دین، «بایرون جانسون» و «توماس کید»، بخش مهمی از عدم دقت در آمارهای رسمی ناشی از نادیده گرفته شدن حداقل ۲۵ درصد از اجتماعات کلیسایی ثبتنشده است.

این مراکز عمدتاً شامل کلیساهای انجیلی و پنطیکاستی هستند که به اقلیتهای نژادی از جمله سیاهپوستان، لاتینتباران و مهاجران تازهوارد خدمات ارائه میکنند.

بسیاری از این گروهها مراسم خود را در مکانهای غیررسمی برگزار میکنند که همین امر سبب عدم انعکاس کامل نام آنها در آمارهای کلان شده است.

برای نمونه، در منطقه بزرگ بوستون از دهه ۱۹۶۰ میلادی تاکنون، شمار اجتماعات دینی مهاجران اهل هائیتی، نیجریه و دیگر کشورها روندی کاملاً صعودی داشته است.

از سوی دیگر، افول مداوم کلیساهای پروتستان جریان اصلی نظیر کلیسای اسقفی و کلیسای متحد متدیست که از دهه ۱۹۶۰ آغاز شده و با شکافهای داخلی همراه بوده، عامل اصلی تصور کاهش دینداری در آمریکا است.

در مقابل این ریزش، جریانهای مستقل و انجیلی با جذب جوانان و چهرههای فکری، در حال بازیابی شتاب و تحرک تازهای هستند.

در نهایت، این تغییرات گواهی میدهد که حیات مذهبی در ایالات متحده با مرگ دین مواجه نشده، بلکه مرکز ثقل آن در یک بازار معنوی پویا در حال جابهجایی و بازتوزیع میان نهادها و جریانهای نوظهور است.






