هفتم ماه صفر، سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام
هفتم ماه صفر، سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام
امام حسن مجتبی علیهالسّلام، اولین فرزند امام امیرالمومنین و حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و امام دوم مسلمانان هستند که بنا بر نقل همه منابع شیعه و اکثریت قریب باتفاق منابع اهل تسنن، با خوراندن زهر به وسیله همسر خود جعده و به تحریک معاویة بن ابیسفیان، مسموم و به شهادت رسیدند.
امام حسن مجتبی علیهالسلام، نخستین فرزند امیرالمؤمنین حضرت علی علیهالسلام و حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و نخستین نوه پیامبر خدا صلىاللهعلیهوآله بودند.
نام مبارک آن ضرت توسط رسول خدا صلىاللهعلیهوآله انتخاب شد.
آن حضرت هفت سال از عمر گرانقدر خود را در کنار پیامبر خدا صلىاللهعلیهوآله گذراندند و در رویدادهایی همچون بیعت رضوان و ماجرای مباهله با مسیحیان نجران حضور داشتند.
فضایل امام حسن مجتبی علیهالسلام در منابع معتبر شیعه و اهلتسنن بهوفور ذکر شده است.
آن حضرت از اصحاب کسا هستند که آیه تطهیر درباره آنان نازل شد که حکایت از عصمت الهی این بزرگواران دارد.
همچنین آیاتی مانند آیه اطعام، آیه مَوَدَّت و آیه مُباهله در شان ایشان و خاندان مطهرشان نازل گردید.
در بعد اخلاقی نیز آن حضرت به بخشندگیِ بینظیر شهره بودند؛ بهگونه ای که دو بار تمام دارایی و سه بار نیمی از اموال خویش را در راه خدا بخشیدند و به «کریم اهلبیت» معروف شدند.
نقل شده که امام حسن مجتبی علیه السلام ۲۰ یا ۲۵ بار پیاده به حج رفتند.
در عرصههای سیاسی نیز امام حسن مجتبی علیهالسلام در شورشهای اواخر خلافت عثمان، به دستور امیرالمؤمنین حضرت علی علیهالسلام از خانه وی محافظت کردند.
در دوران خلافت امیرالمؤمنین حضرت علی علیهالسلام نیز همراه آن حضرت به کوفه رفته و از فرماندهان شجاع سپاه در جنگهای جمل و صفین بودند.
پس از شهادت امیرالمؤمنین حضرت علی علیهالسلام در ۲۱ رمضان سال ۴۰ هجری، بیش از چهل هزار نفر با امام حسن مجتبی علیه السلام برای خلافت بیعت کردند.
با این حال، معاویه از پذیرش خلافت سر باز زد و با نیرنگ و فریب، یاران آن حضرت را به سمت خود کشاند.
امام حسن مجتبی علیهالسلام برای حفظ اساس اسلام و جلوگیری از صدمه به مسلمانان، واگذاری خلافت را با شروطی پذیرفتند؛ از جمله اینکه معاویه بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبر خدا صلىاللهعلیهوآله عمل کند، برای خود جانشین تعیین نکند و امنیت مردم و شیعیان امیرالمؤمنین علی علیهالسلام را تضمین کند، هرچند معاویه بعدها به هیچیک از این تعهدات عمل نکرد.
امام حسن مجتبی علیه السلام در سال ۴۱ هجری به مدینه بازگشته و مرجعیت علمی جامعه را بر عهده گرفتند.
معاویه که وجود مبارک امام حسن مجتبی علیه السلام را مانعی بزرگ برای ولایتعهدی فرزندش یزید میدید، زمینه شهادت آن حضرت را فراهم ساخت.
سرانجام امام حسن مجتبی علیه السلام در هفتم صفر سال ۵۰ هجری در ۴۸ سالگی به شهادت رسیدند و پس از ممانعت عایشه و حامیانش و تیرباران شدن جنازه مطهر آن حضرت، در قبرستان بقیع به خاک سپرده شدند.
