شيخ بهايي؛ اعجوبه دهر، معمار و دانشمندی که علم، فقه و مهندسی را برای ساخت تمدن شيعي و خدمت به مردم پیوند زد
شيخ بهايي؛ اعجوبه دهر، معمار و دانشمندی که علم، فقه و مهندسی را برای ساخت تمدن شيعي و خدمت به مردم پیوند زد
روز دوازدهم شوال یادآور ارتحال شيخ بهايي است.
عالمی که دانش را از حجرههای درس به زندگی واقعی مردم منتقل کرد و با ترکیب فقاهت، حکمت و مهندسی، آثار تمدنی شگفتانگیزی خلق نمود.
شيخ بهايي تنها یک فقیه نبود؛ او علمی را که میآموخت، در خدمت جامعه و مردم بهکار میگرفت و به همین دلیل به «اعجوبه دهر» شهرت یافت.
میراث او در اصفهان و دیگر شهرها، تنها بنا و سازه نیست، بلکه نشانه نگاه جامع به علم بهمثابه ابزار ساخت جامعه است.
نقش شيخ بهايي در گسترش تمدن شیعه و انسجام اجتماعی دوران صفوی بیبدیل بود.
او در طراحی سازهها، ساماندهی فضاهای عبادی و نظام آبرسانی، علم را با عمل اجتماعی پیوند زد.
همچنین جامعیت دانش شيخ بهايي در فقه، نجوم و معماری، الگویی بینظیر برای پیوند علم دینی و علوم تجربی فراهم کرد.
آثار شيخ بهايي شامل مدرسهای است که به نام مدرسه شيخ بهايي اصفهان معروف است و در کنار آثار دیگر مانند پل اللهوردی خان، مسجد امام، گرمابه مشهور شيخ بهايي و رصدخانه، نمادی از نبوغ علمی و مهندسی او به شمار میرود.
با وجود این عظمت، جایگاه تمدنی شيخ بهايي کمتر شناخته شده است.
همانطور که امیرالمؤمنین علیهالسلام فرمودهاند، علم بدون عمل باقی نمیماند؛ شيخ بهايي مصداق بارز عملی کردن علم در مسیر خدمت به مردم است و الگویی الهامبخش برای عصر حاضر محسوب میشود.
آرامگاه شیخ بهایی در مشهد و در داخل مجموعه حرم مطهر امام رضا علیه السلام قرار دارد.
این مزار دقیقاً در محلی واقع شده که پیش از مرگ، محل تدریس او بوده است، و هم اکنون و محلی برای بازدید شیعیان و هم چنین علاقهمندان به تاریخ و تمدن شیعه است، که یادگار زندگی و خدمات او را حفظ کرده است.
