گواهی مورخان و محدثان برجسته اهل‌تسنن بر حوادث پس از شهادت پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و هتک حرمت خانه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها
گواهی مورخان و محدثان برجسته اهل‌تسنن بر حوادث پس از شهادت پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و هتک حرمت خانه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها
بررسی دقیق متون کهن تاریخی و روایی نشان می‌دهد که گزارش‌های مربوط به تهدید، هجوم و اهانت به خانه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها پس از شهادت پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله، منحصر به متون شیعی نیست، بلکه شمار زیادی از مورخان، فقیهان و محدثان نامدار اهل‌تسنن نیز نقل‌های دقیق این رویداد تلخ را در آثار معتبر خود به ثبت رسانده‌اند.
بر اساس شواهد تاریخی و آموزه‌های قرآنی، جایگاه اهل‌بیت پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و به‌ویژه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها در میان امت اسلامی از والاترین مراتب معنوی برخوردار بوده است.
با این حال، حوادث پس از شهادت پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله منجر به رخ‌دادن وقایعی شد که حرمت این خاندان را هدف قرار داد.
گزارش‌های به‌جامانده در متون متقدم و «کتب و اسناد کهن روایی» نشان می‌دهد که رویداد هجوم به خانه وحی و تبعات آن، واقعیتی مسلّم در کتب تاریخی جوامع مختلف اسلامی است.
ابن ابی‌شیبه در «المصنف» با سندی صحیح نقل می‌کند که عمر بن خطاب به حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها گفت: «اگر این افراد در خانه تو جمع شوند، دستور می‌دهم خانه را بر آن‌ها بسوزانند».
احمد بن یحیی بلاذری در «انساب‌الاشراف» می‌نویسد که عمر با فتیله آتش آمد و در پاسخ به پرسش حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها درباره قصد سوزاندن خانه، گفت: «بلی».
محمد بن جریر طبری نیز در تاریخ خود تهدید به آتش‌زدن یا بیعت را ثبت کرده است.
ابن قتیبه دینوری در «الامامة و السیاسة» آوردن هیزم و بیرون آوردن اجباری امیرالمومنین حضرت علی علیه‌السلام از خانه و سقط حضرت محسن علیه‌السلام را نگاشته است.
ابوعبید قاسم بن سلام هروی در «الاموال»، مسعودی در «مروج‌الذهب» و طبرانی در «المعجم‌الکبیر» همگی پشیمانی ابوبکر را با عبارت «ای کاش حرمت خانه فاطمه را هتک نمی‌کردم» آورده‌اند.
همچنین ابن عبد ربه در «العقد الفرید» فرمان ابوبکر برای نبرد در صورت امتناع را ذکر کرده و نظّام معتزلی (در الوافی بالوفیات)، ذهبی در «میزان‌الاعتدال» و ابن ابی‌الحدید در «شرح نهج‌البلاغه» به ماجرای ضرب، سقط جنین و نقد سوزاندن خانه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها پرداخته‌اند.
علاوه بر موارد فوق، صحیح بخاری (از مهم‌ترین کتب حدیثی اهل‌تسنن) در بخش «فضائل الصحابة» حدیثِ معروف پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را نقل کرده که فرمودند: «فاطمه پاره تن من است، هر کس او را به خشم آورد، مرا خشمگین کرده است».
همچنین، در دیگر آثار کهن اهل‌تسنن همچون «الوافی بالوفیات» نوشته صفدی (که نقل‌کننده دیدگاه‌های نظّام معتزلی درباره ورود به خانه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و سقط جنین است)، جزییات و ابعاد بیشتری از هتک حرمت خانه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها و پیامدهای دردناک آن ثبت و ضبط شده است که همگی بر مسلّم بودن این واقعه در متون متقدم تأکید دارند.
بازخوانی این عبارت‌ها و مستندات صریح در متون کهن اهل‌تسنن نشان می‌دهد که ابراز هم‌دردی با مصائب دختر پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله، مرز مذهبی نداشته و وجدان بیدار تمام یاوران عدل را به تأثر وا‌داشته است.
